The snow - Part I

Donderdag, de dag voor vertrek, was Vancouver wederom bedekt met een witte sluier van sneeuw. Dit keer een nog dikkere laag dan afgelopen week. Ook hier stoppen metro's ermee wanneer er teveel sneeuw valt, maar het dagelijkse leven gaat van de rest gewoon door in downtown Vancouver, ondanks het feit dat ze hier zó veel sneeuw niet gewend zijn.

Buiten Vancouver is het een heel ander verhaal. Daar worden snelwegen afgesloten i.v.m. te veel sneeuw op de weg. Gelukkig was dat een highway die wij niet hoefden te volgen. Wij zijn onderweg naar Kelowna om daar een oud collega op te zoeken. Een rit van 418 km die als een mooie winterdag begon.

Hoe verder de rit vordert, hoe slechter het weer wordt. Van de 2 banen is eigenlijk nog maar 1 baan vrij van sneeuw. Desondanks denderen er regelmatig vrachtwagens en gewone auto's ons voorbij op baan 2. Zelfs wanneer er een vrachtwagen op zijn kant in de greppel ligt en verderop een 4WD volledig gecrasht tot stilstand in de vangrail is gekomen, gaat de voet niet van het rechter pedaal. Maar ja, wie zijn wij om te oordelen, alsof wij verstand van sneeuw en autorijden hebben. Tijdens het laatste stuk van de rit wordt het zicht en de weg echt slecht. De snelheid zakt naar zo'n 50 km per uur en rijden we noodgedwongen in kolonne naar onze eindbestemming.

On the road again

Afgelopen maandag zijn we met de metro terug naar de luchthaven gegaan om onze rental in ontvangst te nemen. Vlak voordat we de metro instapten, bedachten we ons dat er misschien wel naar onze paspoorten gevraagd zou kunnen worden en deze lagen nog in de kluis op de kamer. Dus met een snelle draf terug om deze toch maar op te halen. Met een klein half uur vertraging dan toch in de metro naar de luchthaven.
Een voucher, creditcard en en 2 rijbewijzen (en geen paspoorten) waren voldoende voor het in ontvangst nemen van de auto, die trouwens een stuk groter uitviel dan besproken. Wij hadden voor een midsize betaald, maar deze wordt alleen maar geleverd met all season banden en niet met winterbanden die voor sommige wegen verplicht zijn. Na bijbetaling van een fors bedrag waren we een hoop dollars armer en een enorme grote slee rijker. In deze "mafia bak" kan je zeker 4 lijken kwijt in de achterbak, dus onze overvloed aan bagage moet aanstaande vrijdag geen probleem zijn.
Na wat rond getoerd te hebben door Noord-Vancouver dan toch maar weer terug naar ons hotel waar onze tijdelijke ros door een ontzettende aardige man van het hotel wordt afgevoerd voor de nacht  naar een afgesloten plekje onder ons slaapverblijf.

De volgende ochtend zijn we naar Whistler gegaan. Een klein wintersport dorpje 127 km ten noorden van Vancouver. Met -9 op de thermometer en een kraakheldere lucht een adembenemende rit langs de kust door de bergen. Langs de rotswanden waren de kleine watervalletjes volkomen bevroren door de aanhoudende kou van de laatste week. Hoe noordelijker we kwamen, hoe verder de temperatuur daalde.
Aangekomen in het dorpje stond het kwik op -15, waardoor je jezelf  buiten snel moest aankleden om maar niet al teveel af te koelen.
Van enkele skiërs en snowboarders hoorden we dat het boven op de piste zelfs -25 was, waardoor sommige van hun het toch maar voor gezien hielden.

Terug in Vancouver leek -5 vanaf toen een stuk minder koud als voordien. Dit voorproefje van kou was een ultieme test voor Canmore, waar het de hele week rond de -25 is geweest.

Vancouver Aquarium

Vandaag als 2 echte toeristen de kou van -5 getrotseerd om Vancouver Aquarium in Stanley Park te bezoeken. Ondanks de temperatuur was het een schitterende winterdag met een mooie zon aan de hemel.

Voor iedereen die Vancouver een keer bezoekt, is het Aquarium een "must see"
Hieronder een klein filmpje die we hebben gemaakt van de kwallen en een zeeschildpad.
Verder kan je er de beluga's, zeeleeuwen, dolfijnen, zeeotter's, haaien, pijlstaartroggen, slangen en  enorme tropische vissen van dichtbij bekijken.

First snow

Vanochtend toen we wakker werden was Vancouver gehuld in een dikke laag sneeuw. Een mooi gezicht vanaf uit onze kamer die op de 15e verdieping van ons hotel ligt midden in downtown.
Na de 3 dagen begin je jezelf al een beetje thuis te voelen in deze fantastische stad. Je kent de weg, de caissière bij de supermarkt herkent je en geeft het telefoon nummer van haar man want dat is ook een "Nederlander". Bij vertrek zegt ze doeiii met een Engels accent. (erg grappig)

Het is echt een smeltkroes van nationaliteiten, waardoor je niet snel als toerist wordt aangezien. Sterker, er zijn mensen die ons de weg vragen. (en soms weten we die dan ook)

Vandaag op zoek gegaan naar een paar goede winterlaarzen, aangezien er al een flinke laag sneeuw in Canmore ligt die pas midden april weer verdwijnt. Na een 5 tal zaken toch weer terug naar zaak 1. Hier zaten ze echt het lekkerst. Dus heb ik ze maar gekocht.

Morgen staat Stanley Park op het programma. Een super gaaf park midden in de stad van 404 hectare waar veel mensen uit Vancouver in het weekend heen gaan om te sporten of te wandelen. Midden in het park ligt Vancouver Aquarium wat het grootste aquarium van Canada is. Hier kan je de zeeotter, beluga, dolfijnen en tig andere soorten zeedieren bekijken.
In ieder geval hebben we genoeg te doen en te bekijken de komende dagen.

Hieronder nog 2 foto's van vandaag met op de achtergrond de besneeuwde bergen die om Vancouver liggen.

Een (over)gewichtig vluchtje

Gisteren hadden we al via het internet ingechecked, zodat we ieder een extra koffer van max 23 kilo extra mochten meenemen na een bijbetaling van €55 per extra koffer.
Op schiphol aangekomen werd het duidelijk dat een koffer maximaal 23 kilo mag wegen en niet zoals wij dachten opgeteld 46 kilo. Dus na 3 x opnieuw omgepakt te hebben bij drie verschillende balie's  en een extra €100 bijbetaald te hebben voor 7 kilo overgewicht konden we eindelijk onze koffers kwijt.
Na een mooie vlucht en een hele lange dag dan eindelijk moe maar voldaan aangekomen op Vancouver airport waar we naar een aparte balie van immigration moesten. Hier hadden we een enorme ordner vol aan papieren voor bij ons, aangezien ze dat allemaal wilde zien. Wij hadden dan ook verwacht een uur of drie daar te moeten wachten. Nietswas minder waar, want om 18.00 hadden de wielen de landingsbaan geraakt en om 19.00 stonden we buiten bij een taxi. (Een kaartje bij de balie van de NS kopen duurt langer.)
Snel de taxi in naar ons hotel waar we de koffers maar deels hebben uitgepakt om de tijd door te komen voordat we naar bedje kunnen.

Yesterday we already checked in by the internet, so we would be allowed to bring 2 extra suitcases each for an extra amount of €55 per suitcase. Still we had some problems with the weight and because of that we had to repack three times at three different check-in desks. After paying another €100 Euros for 7 kilo overweight we finally managed to drop off our luggage.
After a nice flight we finally arrived at Vancouver airport where we had to go to a separate customs line for the final approval of our visa. We were told to bring a lot of papers along because customs needed those.
But everything went smooth and one hour later we stood outside the airport.
It had being al day so after unpacking our luggage we could finally go asleep.

Fly away

De koffers zijn gepakt en over vier en een halfuur vliegen we naar Vancouver.

The suitcases are packed and in four and a half hours we fly to Vancouver.

Laatste dagen

Afgelopen maandag de laatste werkdag bij Architectuur studio HH en vandaag de laatste dag op kantoor bij Iduet. Hierna nog 2 dagen bij Meyer en Van Schooten architecten en dan kunnen we eindelijk de nieuwe weg inslaan van ons Canadees avontuur.
Deze week komen de verhuizers om alles in te pakken voor vervoer over zee. (vanaf dan is er geen weg meer terug........hahaha)

Monday I had my last workingday at the office of one of my clients. Today is als the last day on the office of the company I work for. Just two day's to go at they other customer and our Canadian adventure can start.

This week the movers are comming to pack everything that will be shipped by sea. (that's the point of no return....... LOL) 

Wat wel en wat niet

Afgelopen weekend de zolder maar eens leeggehaald om te kijken wat we nou meenemen en wat we achterlaten. Beste klus. Wat kan een mens veel verzamelen in zijn leven.
Een volledige auto vol met foto's ingepakt in dozen naar mijn schoonzus en zwager gebracht. Deze zijn zo lief om dit voor ons te bewaren. 4 vuilniszakken vol aan rommel voor de mannen van de vuilnis. Nog wat verkoopbare handel op Marktplaats gezet en hopelijk komt er dan een eind aan het uitzoeken.
Volgende week de grote uitzoek test van wat er in de koffers meekan en wat er in een zeecontainer gaat.

Last weekend we started to clean out the attick, just to find out what to take along and what to leave behind.
Unbelievable how much can a man collect in his life.
A car loaded with old pictures went to my sister-in-law. They offered us to store this in the time we're abroad.
We sold some stuff on E-bay and threw 4 garbagebags out.
Next week we need to find out, what we can but in our luggage and what we put in the sea container.

Moving day is coming soon

De tickets zijn geboekt, de huurauto staat klaar en de verhuizers zijn gepland.
Spannend!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

The tickets are booked, the car we have rented is waiting for us and the movers are scheduled.
Exciting!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Open huis

Afgelopen zaterdag was het de landelijke openhuis van de NVM. Vanaf 11.00 tot 15.00 klaar gezeten om mensen te ontvangen. Dranghekken klaar gezet, verkeersregelaars op standbye,  maar helaas was er niemand die kwam kijken.
Ondertussen hebben we wel een appartement kunnen vinden in Canmore, wat we in iedergeval voor 2 maanden gehuurd hebben. Vanuit hier kijken we verder naar iets anders. Ons vertrek staat nu op half november gepland.
We gaan eerst naar Vancouver voor een aantal dagen, waarna we met een huurauto richting Canmore zullen vertrekken. Onderweg doen we nog Kelowna aan, om een oud collega met zijn vrouw op te zoeken die daar sinds 2 jaar wonen.

ons appartement

Kijkers

Ondanks dat onze buren ook hun huis te koop hebben gezet bij dezelfde makelaar, houden wij goede hoop op kijkers die tot nu toe niet in grote getale kwamen. Gelukkig kwam er afgelopen donderdag een geweldig telefoontje van de makelaar. Overmorgen komen er 2 kijkers (joepie en nu de vingers gekruist houden).

Yes!!!! We got him.

Eindelijk is het dan zover. Na drie jaar wachten hebben de paspoorten een stempel. Nu alleen nog ons huis verkopen en een ticket boeken.

Finaly after three years of waiting, we got the stamps in our passports. The only thing left, is selling our house and buying a plane ticket to Canada.