Winter in de lente

Na een maand in Nederland te zijn geweest om de verkoop van ons huis af te ronden en tegelijkertijd allemaal vrienden en familie te zien, werd het tijd om weer terug naar Canmore te gaan. Wederom met 4 overvolle koffers het vliegtuig in, om na 8 uurtjes op Canadese bodem te landen. De vlucht over Groenland en Noord Oost Canada was adembenemend om te mogen aanschouwen. Pakijs zover het oog kon zien, maar hoe dichter we bij Calgary kwamen hoe meer het leek alsof de lente ook hier zijn intrede had gedaan. Buiten rondom het huis leek de sneeuw op zijn retour te zijn. Na het uitpakken gelijk de snowboots opgeruimd.(Die hadden we tot slot van rekening toch niet meer nodig)
Toen we 2 dagen later 's ochtends op stonden bleek het die nacht 30 cm gesneeuwd te hebben. En weg was het lente gevoel.

Pakijs Groenland

Lente in Alberta

1 nachtje sneeuw

Tulpen met regen

We zijn nu ruim een week terug in Nederland en het is alsof we nooit zijn weggeweest. Ons huis stond er nog steeds zo bij alsof we 2 weken geleden de deur achter ons hadden dichtgetrokken. Dit alles door de fantastische zorgen van een goede vriendin van ons. (Dus hierbij een publiekelijke dank Ch!)
Bij thuiskomst was de huiskamer gevuld met tulpen, wat voor een warm en vooral kleurig "welkom (tijdelijk) thuis" zorgden. Er moeten er veel zaken geregeld worden, want de overdracht van ons huis is al de 14^e. Alied neemt het financiële pakket op zich en ik heb mijzelf gepromoveerd tot "Hoofd Marktplaats". Het idee is om zoveel mogelijk meubels te verkopen die we niet meer willen hebben. Ongelofelijk, maar de mailbox stroomt langzaam vol met geïnteresseerden voor onze IKEA slaapkamer spullen. We hebben uiteindelijk een hoop te verkopen, aangezien opslag van deze zaken ook veel geld kost.
De favoriet is ons bed, gevolgd door een 14 jaar oude kledingkast met als nakomers het bureau en de vaatwasser. De eerste verkoop was  vorige week maandag al een feit, dus zondag vers uit het vliegtuig nog snel een kast uit elkaar halen.  Afgelopen zaterdag ging de vaatwasser de deur uit en hopelijk zijn we dit komende weekend het bed, bureau en kledingkast kwijt.

Voor Alied is het een moeizamere strijd. Er achter zien te komen hoe of wat betreft de belastingen en ander financieel gereutel is een langzaam proces, aangezien de belastingsdienst er zelf geen snars van begrijpt. We hebben dan ook bedacht dat de nieuwe slogan van de belastingsdienst moet veranderen naar  "slimmer kunnen we onszelf niet maken en makkelijker voor u ook niet".
Maar zoals Alied is, de strijd wordt pas opgegeven wanneer de onderste steen boven is.

Al met al, drukke dagen gecombineerd met afspraken om vrienden en familie te zien. Gelukkig regent het regelmatig (sorry voor de zonaanbidders) waardoor we minder de behoefte voelen om naar buiten te gaan.

De achtertuin

Sta je op je gemak een muziekje op te zetten, kijk je even naar buiten. Zie opeens het volgende voorbij lopen.

Het is nog even wachten tot de beren ontwaken.

SOLD!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

De dag begon heel goed: de lente is begonnen, er is vannacht weer 5cm sneeuw gevallen en in de mailbox zat een berichtje van de makelaar. De verkoop van ons huis is rond en de overdracht is al midden april.

Aangezien we het huis nog moeten leegruimen en er allerlei andere zaken geregeld moeten worden, heeft Alied snel (dit duurde ruim een uur) de KLM gebeld en onze tickets gewijzigd naar a.s. zaterdag. Dus zondag staan we al weer op Nederlandse bodem. De planning is ongeveer drie weken te blijven en dan weer terug te gaan naar Canmore, Canada.

Scrap page

Na 3 maanden Canada zijn er een hoop dingen gebeurd die geen uitleg nodig hebben, maar gewoon gezien moeten worden. Dus we hebben de volgende selectie samengesteld.




Op weg van Vancouver naar Canmore.



Accu tijdens -30 warmhouden met een stroomkabel.

Een Canadees broodje kroket.

BBQ met -25.



Een Hollands uitje.



Onze Durango met hout voor nieuw bed.

Werktafel maken.



Opnieuw de Cross Country schoenen aantrekken.



Beetje sneeuw ;-)



Pad vrijmaken voor verhuizers.




Santa vast in schoorsteen.



Bevroren riviertje.

Groep elken om de hoek van ons huis.



Eigen ontwerp

Enkele weken geleden waren we druk op zoek naar een eettafel met stoelen en een salontafel, aangezien we deze hadden achtergelaten in Nederland. Hier in Canmore zijn 2 meubelzaken waar wel het één en ander tussen zat, maar de prijzen pasten niet in ons budget. Dan maar naar Calgary. Na 3 dagen van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat rond gekeken te hebben, waren we nog net zo ver als dat we waren begonnen. Enkele dagen later kwamen we op het internet een jonge meubelmaker uit Calgary tegen die zijn eigen tafels ontwierp in de winter en in de zomer Japanse tuinen. Zijn tafelontwerpen vielen bij ons in de smaak. Na wat gesprekken met Chris kwamen we toch tot de conclusie dat we liever een stalen onderstel wilden hebben en de kleur en textuur van het hout anders wilde hebben. We maakten de afspraak met hem dat hij enkele voorbeelden aan zou leveren. Een week later konden we een keuze maken uit 6 verschillende houtbewerkingen.
Terug in Canmore  hebben we met het programma Sketchup van Google ons eigen ontwerp van het onderstel gemaakt, waarmee we naar een lasser in ons dorp zijn gegaan.

Detailtekening eettafel met bank

Detailtekening salontafel 

Uiteindelijk met de lasser de details doorgesproken en hem de opdracht gegeven tot het maken van het onderstel. Ondertussen was Chris al begonnen met het maken van de houten tafeldelen, zodat deze op tijd klaar zouden zijn.

Nu, een paar weken later, staat er een mooie eettafel met zitbank en een prachtige voortafel in onze woonkamer. Zie hieronder het resultaat!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Het volgende project is een eigen bed maken J.

Nespresso in Canada

Voor vertrek naar Canada had ik Siemens gebeld over onze Nespresso machine. Aan de makers van dit apparaat gevraagd of deze hier zou gaan werken. Na wat uitzoekwerk van de dame van de helpdesk, moest dit allemaal geen probleem zijn, zolang wij maar een reisstekker gebruiken (ja, uiteraard!), een eenvoudige oplossing zou je denken.
Aangekomen in Vancouver een flinke voorraad Nespresso koffie ingeslagen zodat we in Canmore, wanneer al onze spullen zouden aankomen, van de heerlijke koffie konden gaan genieten.
Er gingen lampjes als in een kerstboom branden toen de stekker er in ging, maar daar bleef het dan ook bij.  Het was toch al laat, dus meteen een telefoontje naar de technische dienst van Siemens Nederland, aangezien het daar al ochtend was. De telefoon werd opgenomen door een vrouw die er helemaal niets van begreep. Ze zei notabene dat zij niets wist over het gebruik van apparaten in het buitenland. Bij navraag bleek dat ze toch echt wel van de technische dienst was. Na wat andere telefoonnummers geprobeerd te hebben, kreeg ik uiteindelijk een man aan de telefoon die mij kon vertellen dat er een voltage converter tussen moest. Dorp en land (waar ze hier veel van hebben) afgereden op zoek naar dit magische apparaat, maar helaas nergens te vinden.
Na lang zoeken op het internet hebben we een voltage converter van 1500 watt gevonden die ons koffie machientje aan de praat zou moeten krijgen.
Afgelopen maandag werd het apparaat van 10 kilo afgeleverd. Vol spanning aangesloten, gelukkig ging de kerstboom verlichting uit en al snel klonk het vertrouwde geluid van het ontstaan van een verrukkelijke Nespresso! Ook een bijzondere ontdekking gedaan: in Haarlem drupte de Nespresso zeker een half uur na en hier geen één drup ... waarschijnlijk door het luchtdrukverschil, hier zitten we 1300 meter hoger.
Een bijkomend voordeel van deze converter is dat nu ook de printer het doet, deze had blijkbaar hetzelfde probleem.

Wereldkampioen !!!!!!!

Afgelopen  zaterdag en zondag was het wereldkampioenschap allround schaatsen in de Olympic Oval  in Calgary, waar het snelste ijs ter wereld ligt. Zondagochtend dan ook vroeg op, om bij de finale te kunnen zijn.
Helaas leeft het schaatsen hier in Canada niet zo als in Nederland, behalve wanneer er ook een puck op het ijs ligt. Dus de tribunes waren hoofdzakelijk gevuld met Noren, Tsjechen en een hoop Hollanders.
Volslagen oranje gekte op de tribune waar wij tussen zaten. Samen met veel hardcore schaatsfanaten, een aantal expats en het ingevlogen dweilorkest "Kleintje Pils"  genoten van de super gezellige sfeer in het stadion.
Wat een feest was het dan ook toen Ireen Wüst over de finish lijn kwam na die prachtige 5000 meter, waarin Martina Sábliková helaas onderuit ging. Hieronder de beelden die de NOS niet heeft uitgezonden.

Sinterklaas in februari

Vorige week dinsdag was de vrachtwagen met onze spullen eindelijk aangekomen in Calgary. Daar moesten we eerst bij de douane onze spullen inklaren. Dat inklaren is niets meer dan zeggen dat de dozen in de vrachtauto van jouw zijn en een handtekening zetten. Dit alles duurde ongeveer 20 minuten, om daarna rechtsomkeert te kunnen maken. Nu we dan toch om 9 uur 's ochtends in Calgary zijn, gaan we ook maar boodschappen doen en spreken we met de chauffeur af, om rond 12.00 uur in Canmore te zijn. Enigszins verlaat door extreme wind met sneeuw en een heftig ongeluk van drie vrachtwagens op de andere rijbaan zijn we dan toch om 1 uur thuis. Alleen geen vrachtwagen te bekennen. Ondanks dat we hadden uitgelegd waar we woonden, was de chauffeur toch naar een ander adres gereden (gelukkig is het dorp niet al te groot).
Na een telefoontje en wat uitleg kon het uitladen dan toch beginnen. Voor de verhuizers hadden we een paadje naar onze terrasdeuren sneeuwvrij gemaakt, zodat zij niet door het hele appartementencomplex hoefden te sjouwen. Hierdoor stonden binnen een half uurtje 27 dozen,  2 leren stoelen en onze fietsen binnen in ons nieuwe huis. Het uitpakken was als pakjesavond, geen idee wat er in de dozen zat.  Door de vrieskou van afgelopen weken waren boekkaften bevroren, kleding leek wel behandeld met stijfsel en waren onze vloeibare toiletspullen net bevroren ijslollies met een lekker geurtje. Helaas waren de 2 leren stoelen beschadigd tijdens het vervoer en daarnaast zijn de pedalen van onze fietsen ook nergens te bekennen.
Om 1 uur 's nachts stond alles eindelijk op zijn plaats, toen we gebeld werden door onze makelaar in Nederland, met goed nieuws. Er was een bod uitgebracht op ons huis wat goed genoeg was om te accepteren. Dus als de financiering van de koper rondkomt, dan moeten we binnenkort éven terug naar Nederland.

Sneeuw maken!!!!!!!!!

Tijdens de koffie kan je soms op goede ideeën komen wanneer het echt koud is.JJJJJJJ

Ice carving

Afgelopen weekend vond er een internationale wedstrijd ijssculpturen maken plaats in Lake Louise. Reden genoeg om daar eens een kijkje te gaan nemen. De spelregels zijn eenvoudig:

1. Elk team mag maximaal uit 2 personen bestaan.
2. Ze krijgen per team 15 ijsblokken van ongeveer 140 kg per stuk.
3. Ze moeten een sculptuur maken van minimaal 2 meter en maximaal 4 meter hoog.
4. Hier hebben ze 34 uur de tijd voor, tussen vrijdagochtend 8 uur en zondagmiddag 14.00 uur.

De gereedschappen die de teams gebruikten, varieerden van bijtels, kettingzagen, schuurapparaten tot strijkijzers. Ja je leest het goed "strijkijzers", te gebruiken als een  lasapparaat, maar dan anders. In ieder geval waren de creaties schitterend. 



Nederlandse inzending



Moving d(el)ay part II

Eergisteren kregen we het nieuws van het verhuisbedrijf, dat het nog wel eens tot begin februari kan gaan duren, voordat de verhuiswagen voor onze deur zal komen. Door dit bericht hebben we besloten om dan zelf maar de bank in Calgary op te gaan halen met een huurbusje, zodat we alvast de nieuwe woning kunnen gaan betrekken. Met de Durango, een keer of vier volgepropt en een boxspring op het dak gebonden, hebben we al onze spullen overgebracht naar "Stewart Creek Landing" en konden we aan onze laatste rit met de bank gaan beginnen.
Omdat we aan het eind van de gang van het appartementencomplex wonen, leek het ons het beste om de bank buitenom, door de tuindeuren naar binnen te brengen. Het enige obstakel was een heuvelig paadje, waar je tot en met je enkels in de sneeuw verdween. Na wat geploeter en mijn schoenen gevuld met sneeuw, omdat ik zo nodig mijn snowboots niet aan hoefde te trekken, stond de bank dan uiteindelijk binnen.
Dit is dan ook ongeveer al het meubilair wat er tot nu toe in onze huiskamer staat.
Onderdelen voor onze eettafel en salontafel worden op dit moment nog voorbereid door twee vakmannen aan wie wij ons eigen ontwerp hebben afgegeven. Hopelijk hebben we over een week of 3 alles binnen!

Moving d(el)ay

Vandaag was het dan zo ver. We hebben de sleutel van ons nieuwe huis gekregen, wat we voor de komende 6 maanden gehuurd hebben. Er is ondertussen wel een klein probleempje ontstaan. Onze container met spullen staat nog in Vancouver!!! Deze kon afgelopen vrijdag al bij ons worden afgeleverd, maar aangezien we toen nog geen sleutel hadden, was dat niet mogelijk. Volgens het verhuisbedrijf was dat absoluut geen probleem, dan komt de vrachtwagen gewoon een weekje later. Dit klonk ons prima in de oren. Niet wetende dat er in het afgelopen weekend op sommige plaatsen een meter sneeuw ging vallen. Hierdoor is nu "Highway 1" (de snelweg tussen Vancouver en Calgary) in verband met extreem lawine gevaar in ieder geval tot en met woensdag afgesloten voor al het wegverkeer. Dus alvast een mooi huis, maar weinig spullen. Onlangs hebben we wel een bank gekocht, maar deze staat nog in Calgary en past misschien net wel of net niet in onze Durango. We hadden het plan om aan de vrachtwagenchauffeur te vragen of hij deze ook wilde meenemen. Maar ja, als zijn komst nog even op zich laat wachten, dan hebben we voorlopig niets om op te zitten, op een paar eetstoelen na. De situatie geeft ons in ieder geval uitgebreid de tijd om het hele huis goed schoon te maken, aangezien er nog wat poedelresten zijn achtergebleven van de vorige bewoonster ;-)

Kijiji

Kijiji.ca is de marktplaats van Canada. Echt super handig als je op zoek bent naar 2e hands spullen. Een week of 2 geleden hebben we in Calgary een BBQ voor een vaste gasaansluiting gekocht.

Nu waren we op zoek naar een bed voor de toekomstige logeerkamer. Dat is een lange zoektocht, aangezien hier voor alles de hoofdprijs wordt gevraagd. Uiteindelijk stuitten we op iemand die heel veel te koop had op Kijiji, waarmee we een afspraak voor bezichtiging hadden gemaakt. Gelukkig woonde Vince (de verkoper) in Canmore zodat we niet al te lang onderweg waren voor het geval het op niets zou uitlopen.  Het huis waar Vince woonde was omgeven door oude 2e hands auto's, fietsen, meubilair, skies, banden, vuilniszakken en een hoop ondefinieerbare andere zaken verborgen in de sneeuw. Binnen was het niet veel beter. Toen we vertelden dat we voor een bed kwamen, waarvan we de hoop eigenlijk al opgegeven hadden, stoof hij een andere ruimte in waar een hoop lawaai uit kwam.
Terwijl wij wachten keken we de "woonkamer" in waar 2 andere vreemde gasten televisie zaten te kijken. De één begon een vaag gesprek over dat zijn vader een Nederlander was, zijn moeder een "Native", maar zijn stiefvader was weer een Duitser, dit vertelde hij lurkend aan een hashpijp. Toen hij ook nog zijn fiets wilde verkopen waarop hij niet meer reed  na 20 jaar aan de coke gezeten te hebben en daarna met een helicopter was neergestort, zijn we maar afgehaakt.  Ondertussen was Vince uit zijn kamertje gekomen en liet ons een bed zien waar ik nog de hond van de buurman niet op zou laten slapen.

Al met al met onverrichte zaken terug naar huis. 's Avonds belde Vince dat hij zojuist een mooi, nieuw bed had opgehaald in Banff die we toch echt moesten zien. Hij kwam wel even voorbij met zijn busje.
Op ons balkon staat nu een bed met boxspring te wachten voor de verhuizing van volgende week.

 

Bitterballen

Als je mij zou vragen wat ik zou missen qua eten uit Nederland, dan is dat eigenlijk niets. Toch kan je opeens trek krijgen in een bitterbal.  Hoe los je dit op in een land waar deze niet te koop zijn. Precies, zelf maken. Even op het internet kijken naar een recept, boodschappen doen en dan kan het feest beginnen. Helaas duurt het drie dagen voordat de eerste bitterbal gegeten kan worden.
Op de 2e dag tijdens het rollen van de ballen in de paneermeel, komen we tot de conclusie dat we niet genoeg paneermeel hebben. Vreemd genoeg is dit een duur produkt hier in Canada. Een doosje met de helft van de inhoud als in Nederland kost € 3,00. Ondanks dat de supermarkten hier tot 23.00 open zijn. besluiten we toch maar zelf snel paneermeel maken. Gelukkig hebben we nog genoeg brood in de vriezer, wat na 3 kwartier in de oven beschuit was geworden en daardoor perfect in de blender kon worden vermalen tot paneermeel.
Toen de bitterballen uiteindelijk klaar waren en bij lagen te komen in de vriezer moest de keuken nog opgeruimd worden. Het leek wel een slachtveld, met overal bloem, ei en paneermeel.
Ze zijn in iedergeval heerlijk geworden!

Dodge Durango perikelen

Bij de aanschaf van onze auto kwam uit het inspectierapport naar voren dat er enige olie lekkage was geweest, maar dat dit verholpen zou zijn en daarnaast niet heel ernstig was. Zelfs op de valreep met Lee, de manager van de autodealer, de afspraak gemaakt dat als er toch lekkage was, dit tot 3 maanden na aanschaf door de garage verholpen zou worden. Maar, zegt Lee, jullie hoeven je niet ongerust te maken, want na mijn jarenlange ervaring in deze branche weet ik, dat het geen problemen zal gaan geven. Van deze deal gaat Lee spijt krijgen ;-) Tot onze grote verbazing kwamen we na een week tot de ontdekking, dat elke ochtend op onze parkeerplek onder de auto een olievlek lag. Vorige week dan ook terug gegaan naar de dealer, Lee ging onder de auto kijken en zegt “da’s niet goed, laat de auto maar hier, dan gaan we haar repareren, hier hebben jullie de sleutels van die groene Jeep en ga maar shoppen" (hij gaf nog net geen creditcard mee). Bij terugkomst bleek dat er iets bij de krukas niet in orde was. De hele reparatie duurde 4 uur. Vandaar vandaag weer een ritje Calgary .………………..

Oliebollen in Canada

Als de klok in Nederland twaalf slaat, gooien wij, met Happy New Year van ABBA op de achtergrond, onze zelfgemaakte oliebollen in het vet.

 Dit was de eerste keer in ons leven dat we samen oliebollen gingen maken. Wat zelfrijzend bakmeel, een ei en wat melk. Zo moeilijk lijkt het toch niet. Na een uur gingen we eens onder de natte theedoek kijken om te zien of het beslag zich inderdaad had verdubbeld ... de substantie zag er helaas nog steeds zo uit als 60 minuten geleden. Hmmm wat nu. Dan maar wat extra gist en nog een half uur wachten. Net toen we het wilden opgeven, bleek het beslag zijn werk gedaan te hebben (waarschijnlijk was deze van het woord vuilnisbak geschrokken). Als pan hadden we een steelpannetje genomen, met de hoop dat dit goed ging werken samen met een elektrisch fornuis.

Het resultaat mocht er zijn, een uurtje later hadden we 13 goudgele, verrukkelijke oliebollen.